دانلود دوبله فارسی فیلم Salt and Pepper 1968
Salt and Pepper
102 دقیقه
●
1968
1080p Bluray
G
پسندیدم
0
نپسندیدم
0
0% رضایت بر اساس (0) رای کاربران
خلاصه داستان
پس از کشف جسد یک مأمور زن در یک کلوپ شبانه شیک در منطقه سوهو لندن، مالکان شیاد آن چارلز سالت و کریستوفر پپر تحقیقات جسارت آمیزی را ترتیب میدهند, و نقشه شیطانی سرنگونی دولت را کشف می کنند.
کشور:
آمریکاکارگردان:
Richard Donner
دوبله فارسی
متن دارای اسپویل داستان فیلم
========================
بررسی فیلم نمک و فلفل
راجر ایبرت 25 اکتبر 1968
در جایی از فیلم «نمک و فلفل»، ماشین پلیس به طور ناخواسته روی زیرزمین فاضلابی پارک میکند که در آن جا بمبی انداخته شده است. ماشین منفجر میشود، صحنه لذت بخش است. درقسمت دیگر ، سربازی نارنجکی به کمرش بسته است. یکی از قهرمانان ما با ظرافت سوزن – اهرم نارنجک را می کشد و سرباز منفجر می شود ، فکر می کنم این صحنه آنقدرها هم سرگرم کننده نیست . «نمک و فلفل» حداقل عنوانش کمدی است. اما شامل صحنههایی بسیار خشن است که در قالب کمدی جای نمی گیرند . فیلم به تمرین عجیب ناهماهنگی تبدیل میشود: معلوم نیست که باید منتظر کشتار باشیم یا یک انفجار. به هرحال، ما درفیلم با هر دو مورد زیاد مواجه می شویم . اولین چیزی که ازفیلم دریافت میشود این است که سامی دیویس جونیور نقش نمک و پیتر لافورد نقش فلفل را بازی می کنند. اما دیویس سیاهپوست است و لافورد سفیدپوست – متوجه شدید؟ اگربتوانید این مورد را خنده دار فرض کنید، این فیلم شماست. سردرگمی در مورد نام ها درفیلم به یک تهوع(دل بهم خوردگی) تبدیل می شود. همانطور که ممکن است حدس بزنید، فیلم قصه اش به شدت کوتاه است.لافورد و دیویس به عنوان مالکان شریک کلوپ شبانه سوهو می باشند. آنها با چند زن شهوت ران و بازرسان پلیس کمیک استریپ مانند (مجموعهای از تصاویر دنبالهدار که ماجرایی را روایت میکند) درگیر می شوند و کم و بیش با توطئه ای برای سرنگون کردن دولت انگلیس دست و پنجه نرم می کنند. توطئهای است که میتوان واردش شد، اما خارج شدن از آن دشوار است. سامی دیویس درصحنه ای مانند یک خواننده راک گیتار می نوازد ، به نظرم این هدر دادن استعدادش است. من چند بار دیویس را شخصا دیده ام و تمایل دارم که فکر کنم او بهترین بازیگر سینما است. با دفاع کردن از چنین فیلمی متضرر می شوم. می دانم که پیدا کردن یک ویژگی خوب برای این فیلم سخت است، اما ای کاش سامی به جای اینکه در سر، صحنه این فیلم خودش را اینقدر به زحمت بیاندازد، فیلمی را بازی می کرد که مناسب استعدادش باشد.
راجر ایبرت
________________________________________
بررسی توسط پیپین :
فیلم اصلا خوب نیست، اما اینکه بگویم نخندیدم یا سرگرم نشدم، دروغ بزرگی گفته ام. هیچ چیز در این فیلم معنی ندارد و واضح است که سازندگان بیش از پنج دقیقه (اگر چنین باشد) به طرح داستان فکر نکرده اند. برای تکمیل کردن همه چیز، سامی دیویس جونیور لباس های بسیار خوبی دارد.
________________________________________
نقد توسط جیکوب مارتین
کمدی/ ماراتن ریچارد دانر
این فیلم ریچارد دانر، نمک و فلفل، پیشرفت بزرگی نسبت به اولین فیلم کسل کننده او ایکس ۱۵ بود. این فیلم یک کمدی با بازی سامی دیویس جونیور و پیتر لافورد در نقش شخصیتهای اصلی است که با هم یک باشگاه را اداره میکنند و پس از کشته شدن دو نفر در باشگاهشان که یکی از آنها ماموری مخفی است، درگیر یک پرونده جاسوسی میشوند. اگرچه چیز خیلی دیدنی ندارد و به وضوح محصول دهه 60 است، اما هنوز هم تماشای دو بازیگر کمیک که با انرژی لحظات خنده دارشان فوران می کنند، لحظه های کمدی اش به طور جداگانه، ساعتی سرگرم کننده را برایم ایجادکرد.من دائماً در تمام مدت سرگرم بودم و فیلم برایم زمانی سرگرمکنندهتر شد که که دریافتم فیلم به عنوان پاسخی کمیک به فرانچایز 007 (حق امتیاز007)ساخته شده است. فیلم قطعا جواهر پنهان کوچک سرگرم کننده ای در میان فیلم های ریچارد دانر است ، اگر فقط می خواهید خوب بخندید و وقتتان را بگذرانید ، من آن را توصیه می کنم. من ازشوخی زیادفیلم با بمب و این واقعیت که نام شرور اصلی ما وودستاک است، خیلی خندیدم.
——————————————————————————————-
بررسی فیلم نمک و فلفل
راجر ایبرت 25 اکتبر 1968
در جایی از فیلم «نمک و فلفل»، ماشین پلیس به طور ناخواسته روی زیرزمین فاضلابی پارک میکند که در آن جا بمبی انداخته شده است. ماشین منفجر میشود، صحنه ای لذت بخش است. درقسمت دیگر ، سربازی نارنجکی به کمرش بسته است. یکی از قهرمانان ما با ظرافت سوزن – اهرم نارنجک را می کشد و سرباز منفجر می شود ، فکر می کنم این صحنه آنقدرها هم سرگرم کننده نیست . «نمک و فلفل» حداقل عنوانش کمدی است. اما شامل صحنههایی بسیار خشن است که در قالب کمدی جای نمی گیرند . فیلم به تمرین عجیب ناهماهنگی تبدیل میشود: معلوم نیست که بایدمنتظر کشتار باشیم یا یک انفجار. به هرحال، ما درفیلم با هر دومورد زیاد مواجه می شویم . اولین چیزی که ازفیلم دریافت میشود این است که سامی دیویس جونیور نقش نمک و پیتر لافورد نقش فلفل را بازی می کنند. اما دیویس سیاهپوست است و لافورد سفیدپوست – متوجه شدید؟ اگربتوانید این مورد را خنده دار فرض کنید، این فیلم شماست. سردرگمی در مورد نام ها درفیلم به یک تهوع(دل بهم خوردگی) تبدیل می شود. همانطور که ممکن است حدس بزنید، فیلم قصه اش به شدت کوتاه است.لافورد و دیویس به عنوان مالکان شریک کلوپ شبانه سوهو می باشند. آنها با چند زن شهوت ران و بازرسان پلیس کمیک استریپ مانند (مجموعهای از تصاویر دنبالهدار که ماجرایی را روایت میکند) درگیر می شوند و کم و بیش با توطئه ای برای سرنگون کردن دولت انگلیس دست و پنجه نرم می کنند. توطئهای است که میتوان واردش شد، اما خارج شدن از آن دشوار است. سامی دیویس درصحنه ای مانند یک خواننده راک گیتار می نوازد ، به نظرم این هدر دادن استعدادش است. من چند بار دیویس را شخصا دیده ام و تمایل دارم که فکر کنم او بهترین بازیگرسینما است. من با دفاع کردن از چنین فیلمی متضرر می شوم. می دانم که پیدا کردن یک ویژگی خوب برای این فیلم سخت است، اما ای کاش سامی به جای اینکه سر،بازی در این فیلم خودش را اینقدر زیاد به زحمت انداخت، فیلمی را بازی می کرد که مناسب استعدادش باشد.
________________________________________
بررسی توسط پیپین :
فیلم اصلا خوب نیست، اما اینکه بگویم نخندیدم یا سرگرم نشدم، دروغ بزرگی است. هیچ چیز در این فیلم معنی ندارد و واضح است که سازندگان بیش از پنج دقیقه (اگر چنین باشد) به طرح داستان فکر نکرده اند. برای تکمیل کردن همه چیز، سامی دیویس جونیور لباس های بسیار خوبی دارد.
________________________________________
نقد توسط جیکوب مارتین
کمدی/ ماراتن ریچارد دانر
این فیلم ریچارد دانر، نمک و فلفل، پیشرفت بزرگی نسبت به اولین فیلم کسل کننده او ایکس ۱۵ بود. این فیلم یک کمدی با بازی سامی دیویس جونیور و پیتر لافورد در نقش شخصیتهای اصلی است که با هم یک باشگاه را اداره میکنند و پس از کشته شدن دو نفر در باشگاهشان که یکی از آنها ماموری مخفی است، درگیر یک پرونده جاسوسی میشوند. اگرچه چیز دیدنی نیست و به وضوح محصول دهه 60 است، اما هنوز هم تماشای دو بازیگر کمیک که با انرژی لحظات خنده دارشان فوران می کنند، و آن لحظه های کمدی به طور جداگانه، ساعتی سرگرم کننده را باعث می شود . من دائماً در تمام مدت سرگرم بودم و فیلم برایم زمانی سرگرمکنندهتر شد که که فیلم به عنوان پاسخی کمیک به فرانچایز 007 (حق امتیاز)ساخته شده است. فیلم قطعا یکذگوهرپنهان کوچک سرگرم کننده ای در فیلم شناسی ریچارد دانر است و اگر فقط می خواهید خوب بخندید و وقتتان را بگذرانید ، من آن را توصیه می کنم. من ازشوخی زیادفیلم با بمب و این واقعیت که نام شرور اصلی ما وودستاک است، خیلی خندیدم. ”
________________________________________
بررسی توسط Dale Nauertz
سامی دیویس جونیور چارلزنمک است. پیتر لافورد کریستوفر فلفل است. (اینها شوخیهای فیلم هستند.) آنها مالک یک کلوب شبانه هستند و دائماً با قانون با مشکل مواجه اند، بهویژه بازرس خشن کراب (مایکل بیتس). وقتی یک زن تماس/جاسوس (ژان رولاند) روی فرش در اتاق رختکن نمک می میرد، وضعیت بدتر میشود و نمک باید توضیح دهد که وقتی او به آنجا رسیده چنین اتفاقی افتاده است. اجساد بیشتری در کلوپ شبانهشان پیدا میشود و ناگهان درگیر توطئهای برای سرنگونی دولت بریتانیا و ایجاد یک دولت جدید میشوند. «نمک و فلفل» فضای بسیاری از خوشگذرانی های دهه شصت را درخودش دارد. مطمئناً این فیلم طعنه ای به فیلم های جیمز باند است، اما مانند بسیاری از فیلمهای مانندش ،کاملا هم به شکل افراطی به ترفندهای جیمزباندی پایبند نیست. دیویس و لافورد در فیلم با هر چیزی شوخی میکنند.آنها بهطور تصادفی سرنخهایی را در طول مسیرشان پیدا میکنند، بدون اینکه حتی به ظاهر تلاش کنند، دیویس حتی یک ماشین جیمز باند با وسایلی را دارد که میتواند به قایقی تبدیل شود! هرگز به این واقعیت اهمیت ندهید که او فقط یک خواننده و صاحب کلوپ شبانه است ، مگر اینکه او روانی باشد و نداند که روزی مردم در صدد کشتن او خواهند بود، وگرنه از چنین وسیله نقلیه ای استفاده نمی کرد.« نمک و فلفل» آنقدر ساده انگارانه است که در حین تماشایش تقریباً از بین میرود. احمقانه است که آنرا جدی بگیریم، اگر بگوئیم خوب است، این فقط به بی کیفیتی کلی آن کمک می کند. با این حال تماشای دیویس بسیار سرگرم کننده است. من به دنبال کارهای دیگری ازاوهستم. لافورد خوب است و با دیویس رفاقتش طبیعی است بدون شک به ترکیب رابطه آنها کمک میکند.رابطه پرشوری بین دو سرنخ، این چیز کوچکی است که فیلم را سرپا نگه می دارد. فیلم خیلی خوب نبود، اما راهی دلپذیر برای گذران نود دقیقه یا بیشتر است. من بیماربودم (مشکلات معده) ،در خانه ماندم و فیلم برایم یک ناپرهیزی کوچک بدون مالیات بود. اما، واقعاً، توصیه میکنم به جای آن یک فیلم جیمزباند از این دوران را تماشا کنید… یا یکی از فیلمهای خنده دار لذتبخش «فلینت» جیمز کابرن را، اگر به جایش هوس یک باند کوبنده دارید. این اولین فیلم کارگردانی ریچارد دانر بود، (قبل از این او کارهای تلویزیونی زیادی ساخته بود) احساس میکنم او با فرمول و مصالحی در این فیلم بازی میکند که نوزده سال بعد با «اسلحه مرگبار» آنرا کامل کرد، اما دوباره، می گویم این یک فیلم کوچک ابلهانه است که به آرامی پیش می رود. اگرفیلم هیچ چیز دیگری ندارد ، تماشای سامی دیویس جونیور در حال انجام کارهایش همیشه سرگرم کننده است.
https://s8.uupload.ir/files/نمک_وفلفل_t33q.jpg
https://s8.uupload.ir/files/نمک_و_فلفل_qowt.jpg